Hard ‘n heavy yolculuğa devam…

Merhaba. “’80ler Hard ‘n Heavy albümlerine yolculuk” adlı yazımda da söylediğim gibi nice albümler vardı o dönemlerde; her gün yenileri de çıkıyordu müzik dünyasına. Ama ülkemize gelebilen, elimize ulaşabilen çok az sayıda albümün kıymetini biliyorduk ve o zamanın şartlarında bile paylaşabiliyorduk.

Van Halen – 5150 (1986) : Van Halen yedinci albümleri; vokalde David Lee Roth yerini Sammy Hagar’a bırakmış ve uzun yıllar sürecek E. Van Halen ve D. Lee Roth savaşının başlangıcı. Kavgaları umurumda değil ama müzikleri elektro gitara yeni geçiş dönemimde beni oldukça uğraştırmıştı. Aslında ‘1984’ albümlerinden “Jump”, “Panama” ve “Hot for Teacher” gibi parçaları bilir ve severdik. Ama “5150” tüm parçalarıyla kaset çalarımızdan çıkmaz olmuştu. Bir yandan notaları için Kadıköy çarşısı Whisky Kamil abinin peşinden (Özaydın) ayrılmayıp bir yandan da Eddie Van Halen’ın karmaşık akorlarıyla uğraşıyordum. Biz ‘thrash/speed’ peşinde koşarken abilerimizin dediği gibi “birgün hepiniz Van Halen dinliyor olacaksınız”, olmuştuk. Sammy Hagar (vokal), Eddie Van Halen (gitar), Michael Anthony (bas), Alex Van Halen (davul)

Dio – The Last in Line (1984) : Rainbow ve Black Sabbath’ın efsane vokali, Heavy Metal’in sesi Ronnie James Dio’un grubu Dio ile çıkardığı ikinci albüm. İlki zaten muhteşem, zaman tünelinde unutulmayacak parçalarla dolu “Holy Diver (1983)”; ‘Don’t Talk to Strangers’, ‘Rainbow in the Dark’, ‘Holy Diver’…’The Last in Line’ ’84 ise vokalin yanında gitarın da hakkını verdiği albüm. Vivian Campbell; o üç tane dev Dio albümlerinde kalplere ve kulaklara mühürlenmiş sololara imza atan üstün gitarist. Kariyerinin daha başlarında Dio gibi gibi bir efsane ile olması ne şans. Sonrasında “Sacred Heart” (1985) ve “Intermission” live albümünde ise gitarların çoğunluğu. Aslında bakmayın böyle dediğme tüm albümleri arşivlik Dio’nun. Ronnie James Dio (vokal), Vivian Campbell (gitar), Jimmy Bain (bas), Claude Schnell (klavye), Vinny Appice (davul)

Metal Church – The Dark (1986) : Gerçekten karanlık. Heavy Metal tanımına uyan saf albüm buydu o zamanlar sanırım. ‘Watch the Children Pray’ klibini izleyebilmiştim video kasetten, nasıl olduysa. Davulun zilleri yukarıdan zincirlere asılıydı. Kirk Arrington acımasızca dövüyordu sopalarla davulu. Albümün ilk 3 parçası, daha sonrasında albümle aynı adı taşıyan parça ‘The Dark’, David Wayne’nin eşsiz yorumuyla karanlık ölümü kemiklerinize kadar hissediyodunuz. David Wayne  2005 yılında bir araba kazasında öldüğü haberi ile yıkılmıştık. Metal Church hayatına devam etti; ama bana göre hiç bir zaman “The Dark” gibi nefis bir albüm yapamadılar. Huzur içinde uyu David Wayne (01.01.1958 – 10.05.2005). David Wayne (vokal), Kurdt Vanderhoof (gitar), Craig Wells (gitar), Duke Erickson (bas), Kirk Arrington (davul)

Ozzy Osbourne – The Ultimate Sin (1986) : Randy Rhoads’u kaybettikten sonraki solo ikinci albümüydü Black Sabbath’ın bu büyük solistinin. Gitarda Jake e. Lee’yi izlemiştim bir video kasetten, önceki albümünden ‘Rock’n Roll Rebel’ ve ‘Bark at the Moon’ çalıyorlardı. Kollarından püsküller sarkıyor, Randy Rhoads’ı aratmayacak gibi gözüküyordu. 46’lık Raks cromdioxid bir kasetteydi “The Ultimate Sin”. Kaset çalarımızdan çıkarmadığımız  bir Heavy Metal tanımlı albüm daha bu olsa gerekti. Bir tane kötü parça bulamaz mı insan? Yıllarca takip edeceğimiz Jake E. Lee’nin Ozzy Osbourne ile 2 albümlük macerasının sonuncusu. Her ikisi de birbirinden güzel ve yıllarca dinlenilebilecek nitelikte aslında. Ozzy Osbourne (vokal), Jake E. Lee (gitar), Phil Soussan (bas), Randy Castillo (davul)

Badlands – Badlands (1989) : Her biri çok değerli müzisyenlerden kurulu grup Badlands, arkadaşım Demirhan Baylan; yine kulakların çınlasın. Bir zamanlar Black Sabbath ve Blue Murder solistliklerini yapmış Ray Gillen’nın 1993 yılında hayatını kaybedene kadar 3 önemli albüme imza attılar. Badlans; saf katıksız Hard-Rock grubu. Jake E. Lee’nin Ozzy’den sonraki müzik yolculuğundaki ilk durağı. “Voodoo Highway” (1991) ile de “iyi müzik budur işte” dedirtmişlerdir bana da. ama ‘Badlands’ ilk albümleri ilk göz ağrımdır her zaman. ‘High Wire’, Dreams in the Dark’, ‘Rumblin’ Train’, ‘Streets Cry for Freedom’ bas, davul, gitar kombinasyonunda olağanüstü parçalar. ‘Seasons’ ise çok değişik bir havası var. Keşke devam edebilselerdi diyorum içimden gelerek. Ray Gillen (vokal), Jake E. Lee (gitar), Greg Chaisson (bas), Eric Singer (davul)

U.d.o. – Animal House (1987) : Alman Heavy Metal’in dev grubu Accept’in solisti Udo Dirkschneider’ın solo kariyerindeki ilk albümü. Accept’teki agresif tavrını burada da sürdürüyor. O zamana kadar Accept ile “Restless and Wild”, “Balls to the Wall”, “Metal Heart” gibi önemli albümlere imza atmış olan Udo; kendi kurduğu takımıyla heavy metal sahalarına sert bir iniş yapıyordu.  Nişantaşı Remix’den aldığımız orjinal plağıyla eve uçarak gelmiştik. Çoğaltığımız kasetleri teybimizin sesi, güç ve kuvveti kaç watt ise neredeyse köklüyorduk. Güzel bir albüm gerçekten, parçalar sağlam ve akılda kalıcı. ‘In the Darkness’, ‘Animal House’, ‘Go Back to Hell’, ‘Black Widow’ albümün çarpıcı parçaları. Udo Dirkschneider (vokal), Mathias Dieth (gitar), Peter Szigeti (gitar), Frank Rittel (bas), Thomas Franke (davul)

Armored Saint – Raising Fear (1987) : Çıkardıkları Ep’yi saymazsak üçüncü albümleri. Los Angeles’lı Heavy Metal grubu. Müziğe olan açlığımızla keşfettiğimiz ve o zamanlar benim için yeni bir grup. Ancak 1987 yılındaki bu albümlerine yetişebilmişim ve Dave Prichard gibi yetenekli bir gitaristi tanımışım. Yine keşke yaşasaydı diyorum her zaman. 25 yıl geçmiş hala dinlerim; John Bush’un sesini ve Dave Prichard’ın gitar nağmelerini. Bence çok önemli bir albüm ama yine kıymet bilinmemiş. Dave Prichard 1991 yılındaki ‘Symbol of Salvation’ albümünü kaydederken kansere yakalanarak hayatını kaybetmiş. Ama yine de o albümdeki “Tainted Past” isimli parçadaki solo ona ait. Albüm Hevay Metal’in güzel örneklerinden biri. John Bush (vokal), Dave Prichard (gitar), Joey Vera (bas), Gonzo Sandoval (davul)

Sword – Metalized (1986) : Sadece iki albümleri var Kanadalı Heavy Metal grubunun. Diğeri 1988 “Sweet Dreams”. Bir 90’lık kasette iki albüm. Sanırım yine Tunay Akdeniz abimiz çekmişti bizlere. Ne güzel de etmişti. Hughes kardeşlerden kurulu bu topluluğun gitaristi Mike Plant gerçekten eşsiz güzellikte işlemişti tüm parçaları. Şimdilerde ne yapar, ne eder internet ortamında araştırdıysam da bulamadım. Aynı XYZ Marc Diglio gibi. Olağaüsütü iki albüm sonrasında Sword dağılmış; nedendir bilinmez. ‘Children of Heaven’, ‘Stoned Again’, ‘Outta Control’, ‘Evil Spell’ albümün göze çarpan kulakların pasını alan parçaları. Rick Hughes (vokal), Mike Plant (gitar), Mike Larock (bas), Dan Hughes (davul)

Winger – Winger (1988) : Amerikalı Hard-Rock ve Glam-Rock’ın önemli gruplarından birinin ilk derlemesi. Müzik filozofu olarak tabir ettiğim ve üstüne yine yazılar yazdığım Kip Winger; yanında bir gitar virtüözü sayılabilecek Reb Beach ve bence dünyanın sayılı davulcularından bir olan rod Morgenstein ile bu hafızalarımızdan silinmeyen ilk albümlerine imza attılar. ‘Hungry’, ‘Seventeen’, ‘Headed for a Heartbreak’  albümün can alıcı parçaları. Bir de Jimi Hendrix cover “Purple Haze”  var albümde; dinlemenizi tavsiye ederim. Bana göre en iyi albümleri 1993 yılı albümleri “Pull” u da sakın dinlemeden geçmeyin derim. Kip Winger (bas, vokal), Reb Beach (gitar), Paul Taylor (klavye, gitar), Rod Morgenstein (davul)

Kingdom Come – Kingdom Come (1988) : Lenny Wolf’un Hard-Rock kökenli grubunun ilk albümleri. Billboard’ın altını üsütne getirmiş bu albüm bizim de arşivimizde yer alıyordu. Lenny Wolf’un ses karakterinin Led Zeppelin’den Robert Plant’a olan benzerliği dikkat çekici olmasına rağmen; albüm o tınıları sevenlerin hoşlanacağı gitar partisyonları ve güçlü ve melodik parçalarla doluydu. Sevilmemesi imkansızdı zaten. ‘Living Out of touch’, ‘Pushin’ Hard’, ‘What Love Can Be’, ‘Now Forever After’ gibi olağanüstü parçaları üst üste dinleyebiliyordunuz. Daha nice güzel Kingdom Come albümlerinin başlangıcı. Grup gerçekten taş gibi. Lenny Wolf (vokal), Danny Stag (gitar), Rick Steier (gitar), Johnny B. Frank (bas), James Kottak (davul)

Sevgilerimle.