Uzaktan direniş

5

Sosyal demokrat bir ailenin çocuğuyum. Kardeşimle ben, babamdan çok nutuk dinledik hayata dair, hala da dinliyoruz. Ama bunların hiçbiri ne dindar ne politik olmamızı tembihlemedi. Bayramlarda el öpmeye büyüklerimizi sevdiğimiz için gittik. 19 Mayıs’ta, 23 Nisan’da, 30 Ağustos’ta penceremize bayrak asarken yine kutladığımız bayramdı.

Bilgiye emeğe saygıyı, elimizdekiyle yetinmeyi, kıskançlık yapmamayı, burnu havada dolaşmamayı, paylaşmayı, yardımlaşmayı, merhameti, insanları ve hayvanları sevmeyi, çiçekleri, ağaçları korumayı hangi ara öğrendik bilmiyorum. Kendiliğinden oldu bu. Çünkü biz Türkiye’nin aynı havayı solurken bilerek veya bilmeyerek aynı değerlerle büyüyen binlerce çekirdek ailesinden birinde yetiştik. Sıradan insanlardık.

Sonra marjinal olduk…

6

Başka türlü değerler, başka türlü insanlarla sarıldı etrafımız. Bizim çoğu varsa mahçup olduğumuz para herşeyden önemli oldu. Okuduğumuz kitaplar sansürlendi. Bir masanın etrafında bizi birleştiren; şenlendiren, kimi zaman hüzünlendiren rakıya yasak geldi. İçene alkolik dendi.  Çocukken piknik yapmaya gittiğimiz tepelere gökdelenler dikildi, bisiklete binmeyi öğrendiğimiz parklara oteller…

Sokakta yürümeyemez olduk, yollar genişledi belki ama arabalar çoğaldı, kaldırımlar daraldı. Karşı komşunun astığı çamaşıra, üst kattakinin silkelediği kilime sinir olurken sokağa kırmızı halı serip üzerine avizeler asıldı, meydana plastik palmiyeler dikildi. Sinemalarımız, tiyatrolarımız, konser salonlarımız, kütüphanelerimiz çoğalacağı yere azaldı. Zaten hiçbir zaman birşeye benzemeyen eğitim sistemimiz, elde oyuncak oldu.

Teyzemizin başına bağladığı başörtüsü, çok sevdiğimiz bilim kurgu filmlerindeki gibi tuhaf haller aldı. Mevlütlerde kısık sesle dinlediğimiz ilahiler, lüks arabaların içinde avaz avaz dinlenir, sağa sola da naklen dinletilir oldu.

Karşı komşumuz Ermeni’ydi, onca yıl beraber yaşadık hiç soykırım filan konuşulmazdı. Olsa olsa annemle Beki, lokumlu kurabiyenin tarifini tartışırdı. Vatansever ermeniler şehrin orta yerinde öldürüldü. Sinagoglarımız bombalandı. Köyleri boşaltılıp evlerinden sürülen Kürtler terorist oldu. Asker darbeci, aydın suçlu, polis kavgacı, o bölücü şu gerici bu bilmem ne oldu. Renklerimiz soldukça soldu, seslerimiz kısıldıkça kısıldı.

8

En fenası insanlar değişti. Hırstan gözü dönmüşler gördük. İnsan olduğunu unutanlar gördük. Elinden tutup karşıya geçirdiğimiz, otobüste yer verdiğimiz yaşlılara küfür edenler, aşka ayıp ahlaksız diyenler gördük. Bunu diyenlerin öpmeye koklamaya kıyamadığımız çocuklarımıza tecavüz edenlere, kadınları sokak ortasında dövenlere kayıtsız kaldığını gördük. Sokaktaki hayvanlara çivili yemek verenler, onları ölüme terk edenler gördük. Medya ve iktidar adı altında üniversitelerde okutulan ama kafamızın bir türlü almadığı dersi bizzat yaşayarak öğrendik.

Biz marjinalleşirken olan biten herşeye çoktandır öfkeliydik, NİHAYET bardağı taşıran son damlayı da gördük.

1

Türkiye’de bugün yaşanan bir sivil direniştir. Benim ailem gibi sıradan ailelerin sıradan insanlarının önce şaşkın sonra öfkeli oluşlarıyla dolan bardağın taşmasıdır. Demokrasi arayışıdır. Haysiyet arayışıdır. Yeniden saygı, sevgi arayışıdır. İnsanlık arayışıdır. Evin içinde büyüyen fili dışarı çıkartma çabasıdır. Anlayan anlamıştır. Anlamayan elbet bir gün anlayacaktır.

2 yıldır yurtdışında yaşıyorum.  Bu süre içerisinde çok şeyler kaçırdım. Bizimkilerin çay sohbetlerini, işyerindeki ögle kahvelerini, rakı sofralarını, doğumları, büyüyen çocukları, ölümleri… Çok üzüldüğüm zamanlar oldu kaçırdıklarıma ama inanın hiç bu direnişte İstanbul’da, olamadığım için üzüldüğüm kadar üzülmemiştim. Herşeyin ikamesi var buralarda, hem de fazlasıyla ama bunun yok.

Yine de direniş başladığından bu yana uluslararası haber ajanslarından, sosyal medyadan, ailemden, Türkiye’deki arkadaşlarımdan, meslektaşlarımdan haberleri alıyor, yakından takip ediyorum olan biteni. Dünyanın her yerinde zaten şu anda Türkiye konuşuluyor. İngiltere ve Amerika’nın büyük gazetelerinin tamamında günlerdir Türkiye haberleri var. Bunların bazıları manşetten veriliyor. Haberlerle birlikte onlarca görüş ve değerlendirme de cabası. Ayrıca vatansever Türkler’in başlattığı, birlikte yaşadıkları yabancı dostlarının da katıldığı destek eylemleri düzenleniyor her yerde; New York’ta, Washington’da, Londra’da, Amsterdam’da, Paris’te, Berlin’de… İnsan gibi yaşamak için direnen Türkler, insan gibi yaşamak talebini yazdıkları çizdikleri pankartlar, çektikleri fotoğraflar, filmler, yaptıkları müzikler, çevirdikleri metinlerle dünyaya anlatma çabasında. Her yer Türkiye her yer direniş!

7

Geçen hafta New York’taydım, oradaki destek eylemlerine katıldım. Zaccotti parkında, dünyada occupy hareketinin başladığı meydanda bu kez Türkiye için eylem vardı. Kırmızı beyaz Türk bayrakları, bugüne kadar olan bitene denilemeyen “yeter”lerin yazıldığı pankartlar, çocuklar, gençler, yaşlılar…Müthiş bir kalabalıktı. Amsterdam’daki arkadaşlarımız günlerdir sokakta. “Stand up Türkey, Amsterdam is with you” diye bağırıyorlar. Komşunun iyi insanları kırmızı bayraklarla yürüdüler Atina sokaklarında kilometrelerce. İki gün önce Londra’ya döndüm. Havaalanında Türk pasaportumu gören polis, “Geçmiş olsun, çok üzücü haberler geliyor Türkiye’den” dedi. Yutkundum, gözlerim doldu, teşekküre benzeyen tuhaf bir şey çıktı ağzımdan.

Ertesi gün Trafalgar’da hala devam eden eylemlere katıldım. Ortalık biraz sakinleşmişti, kalabalık azdı ama özellikle geçtiğimiz haftasonu Hyde Park’ta toplanan yüzlerce insanın sesi hala parkta ve meydanda yankılanıyordu sanki.

Özetle ben gezi parkındaki, İstanbul’daki; Türkiye’nin hemen her yerindeki büyük direnişi uzaktan izledim. Tıpkı Türkiye’dekiler gibi, tıpkı diğer uzaktakiler gibi; birlik beraberliğin ne demek olduğunu, insanın insanı nasıl neden bulduğunu, özgürlük ve demokrasinin ne kadar güçlü bir ısrar sebebi olduğunu gördüm. Türkiye ile; medeniyet isteyen, özgürlüğünün peşine düşen, baskıya boyun eğmeyen, sözünü sakınmayan tüm güzel insanlarıyla gurur duydum.

Politik olarak iyimser biri değilimdir, ama bu kez iyi birşeyler olduğuna ve daha iyi şeylerin de olacağına inanıyorum.

YouTube Preview Image