Malmsteen “Spellbound” ile büyülüyor (mu)?

Adamım, müzik ilahım, çok sevdiğim Yngwie J.Malmsteen heyecanla beklediğim yeni albümünü ayın başında yayımladı.

Albümün adı Spellbound (Türkçe meali ile “Büyülü”).

Baştan söyleyeyim ben diehard fanı olduğum halde gitar tanrım Yngwie’nin yeni albümüne bu yazımda giydireceğim. Her şeyden önce Yngwie her zamanki Yngwie ve çok yeni bir şey yok… Neo-classic üstadı ölene kadar harmonik gamları harmanlamaktan asla vazgeçmeyecek onu anladık. Zaten onu bıraktığı zaman hakikaten geçen Cuma -yazar kıyametin kopmadığını varsayıyor bu yazıyı yazarken- kopması gereken kıyamet kopar zavallı dünyamızda o ayrı. Albümün kapağı şişkin egolu YJM’nin elinde gitarıyla çekilmiş 158.475 nolu pozunu içeriyor.

Albüm gelir gelmez büyük hevesle dinlemeye başladım. Parçalar sıradan şöyle:

Spellbound

High Compression Figure

Let Sleeping Dog Lie

Repent

Majestic 12 Suite 1,2,3

Electric Duet

Nasca Lines

Poisoned Mind

God Of War

Iron Blues

Turbo Amadeus

From A Thousand Cuts

Requiem For The Lost

Albümün geneli Malmsteen’in ilk dönem işlerine yakın bir duruşla enstrümantal ağırlıklı bir çalışma. Açılış parçası Spellbound fena başlamıyor. En azından havalı ama o da bir süre sonra tavsıyor. Alıştığımız üzere neo-classic gövde gösterilerine ayrılmış bir iki özel parçamız var. Majestic 12 1,2,3 ve Turbo Amadeus gibi… Turbo Amadeus sakil bir isim olmuş kanımca ama ilk değil bu sever abimiz bu tarz şeyleri. Baroque and Roll vardır mesela.  Eski albümlerden Perpetual Flame’in içinde “Red Devil” diye bir parçası vardır ki hele evlere şenlik. Kapısındaki Ferrari’lere (5-6 farklı modeli var adamımızda bu arada) adamıştır bu parçayı. Feel the tork, push on through… My Red Devil is flying… falan gibi sözleri vardır. Albüm genelinde duygu yoksunu davul tonu can sıkıcı olmakla beraber sondaki iki parça da fena değil. YJM gene çok hızlı, gene çok melodik ama batı cephesinde yeni bir şey yok maalesef.

Albümün en dikkat çekici yanı vokallerin YJM tarafından bizzat yapılmış olması! Gerçi enstrümantal ağırlıklı albümde sadece üç parçada vokal var ama ilginç bir şekilde babanın yaptığı iş, -auto-tune edilmiş olsa da- geçmişte çalıştığı pek çok vokalden daha yetkin olmuş. Ama mümkünse bir daha bu topa girmesin, zorlanıyor oldukça.

Albümün bence en eli yüzü düzgün parçası Let Sleeping Dog Lie. Bu parça albümün blues altyapılı iki parçasından vokale sahip olanı. Diğeri Iron Blues… Bu arada YJM’nin kendi resmi web sitesinde “Bu albüm blues ağırlıklı harika işler içeriyor” mealinde bir şeyler yazıyor albüm için. Ancak iki parça var toplam!

İşin özü Yngwie çok cepten yemiş bu albümde ve giderek kan kaybediyor. Maalesef kariyeri tehlikeli bir şekilde giderek bir önceki işlerinin karbon kopyalarını kaydetmek üzerine kurulmaya başladı. Bunu ben söylüyorsam gerçekten tehlike büyüktür. Yazının başında, sağında solunda söylediğim üzere müzik dünyasında en sevdiğim müzisyen ve virtüözdür kendisi. Bu albümdeki her şarkı ve vokal için “Bunu ben daha önce hangi albümde duydum acaba?” diye oyun oynayabilirsiniz. Ama seveni alsın dinlesin yine de parçaların içinde kendilerine hitap eden ufak tefek numaralar bulmaları mümkün.

Babaya buradan açık mektup yazıyorum. Lütfen ama lütfen bir sonraki albümünde egondan azıcık feragat et ve Joe Lynn Turner’i göreve çağır. Oturun beraber yazın parçaları. 1990 tarihli “Odyssey” gibi efsane bir heavy-metal albümü bir daha gelmedi âleme. Her bir parçası birbirinden güzel olan o albümden bir tane daha istiyoruz lütfen. Bir de mümkünse 1984 tarihli Rising Force’a benzer bir albüm yapsan ikisi bizi bir yirmi yıl daha götürür inan!

Auto-Tune: Yanlışlıkları ve hataları gidermek amaçlı kullanılan bir stüdyo ekipmanı. Birçok sanatçının daha kusursuz ayarlanmış kayıtlar yapmalarına olanak tanır.

 

 

YouTube Preview Image
Comments
  1. okan meriç

    Orhan ben düşündüm en güzel albümlerini ki şöyle bana göre;
    1984 – Rising Force
    1985 – Trilogy
    1988 – Odyssey
    1990 – Eclipse
    1992 – Fire and Ice
    1994 – The Seventh Sign
    1995 – Magnum Opus
    1996 – Inspiration

  2. Orhan Meriç

    Evet Okan Baba genel olarak listende hemfikirim. Eclipse’nin davul tonunda da sıkıntılar olduğunu düşünmekle birlikte ama…Magnum Opus nefistir. İlk 3 banko. The Seventh Sign sağlam parçalar içerir.