Hüznü besteleyen grup; Agalloch

Falling Snow‘u açın, arkanıza yaslanın. İlk anda duyduğunuz melodiler size bu şarkının bir İskandinav grubuna ait olduğu havası verecektir, eminim. Hatta vokal girdiğinde ”vaoowww Norveç semaları gibi” bile diyebilirsiniz. Ama yanıldınız, grup yaptığı tarz göz önüne alındığında hiç beklenmeyen bir bir ülkeden, Amerika’dan.

Agalloch, 1995 yılında Portland’da kurulmuş Doom-Black-Folk semalarında gezinen bir grup.Vokal’de  scream-brutal karışımı ama çok da kulak tırmalamayan bir tarzı olan John Haughm var. Diğer üyeler ise bir kaç grupta yer almışlar ama sanırım hepsi Agalloch’ta kendini bulmuş.

Agalloch’un müziğini tanımlayacak olursak bol hüzün, depresif-melodik ritimleri bünyesinde barındıran ve tam olarak kış mevsimine hitap eden bir grup bana kalırsa. Melodiler, biraz basit gibi görünse de şarkıların bütününe baktığımızda hepsi tek tek yerini bulmuş ve sizi etkilemek için kulaklarınızı onlara kabartmanızı beklemekte.Öyle inanılmaz sololar vb. gibi atraksiyonlar beklemeyin dinlerken. Agalloch’un en sevdiğim özelliği parçalardaki geçişleri çok iyi yapmaları.Şarkı gaz halinde gidiyorken birden melankoliğe dönüyor ortam. Ya da tam tersi oluyor, bir riff giriyor ve of Allah’ım sizi dağıtıyor. Grup elemanları enstrümanlarına o kadar hakimler ki bunu size hissettiriyorlar. Kesinlikle bu grubu dinlerken doğada olmayı, huzur içinde bu grubu dinlemeyi hayal ediyorsunuz.  Müziğin atmosferi resmen doğa anaya itiyor sizi.

İlk albümleri 99 yılında çıkan ”Pale Folklore”, piyasada Opeth ve yer yer Katatonia ile kıyaslanmasına yol açsa da bence gayet güzel, özel ve gerçekten  kendi tarzlarını gayet net şekilde belirten bir albümdü.Sonra ”The Mantle” geldi 2002 yılında. Yine hüzün, yine melankolik öğeler, Black metal kökeni ve de cabası. Ama asıl kendilerini aştıkları ve gerçekten Agalloch kitlesini oluşturdukları albüm 2006 yılında geldi, ”Ashes Againist The Grain” adı ile.Bu albüm için ne söylesem boş.Kelimeler kifayetsiz kalır. Her bir şarkı birbirinden güzel, günlerce ve hatta tüm Kış mevsimi boyunca dinlemeden bıkılmayacak bir albüm.Müziğin ön plana çıktığı bu albüm biraz sağlığa zararlı. Zira bu kadar melankolizm, depresif melodiler kalbe zarar verir.

Uzun lafın kısası bu tarzdan hoşlananlar için acil dinlenmesi gereken gruplardan birisi Agalloch. Ne güzel mevsim kış, dışarda kar yağıyor. Açın ”Ashes Againist The Grain” albümünü ve hep beraber ”dert bende derman sende” diyelim :)

Agalloch-Our Fortress is Burning… I&II-Bloodbirds:

YouTube Preview Image

Agalloch-Limbs:

YouTube Preview Image
Comments
  1. Mustafa Gündoğdu

    doom dinlediğim zamanlarda en çok tercih ettiğim gruplardan biriydi. her daim de varolacaklar..

  2. Kaan Güner

    İkinci albüm tavsiyesi şüphesiz The Mantle olmalı, ki bu albümde Post-Rock da var. Bkz. Odal