Enstrumental gitar albümleri V:1

Gitar çalalım ya da çalmayalım, rock müziği sevip dinliyorsak, herkesin kulağında yer etmiş, yıllar geçse de her zaman dinlemekten bıkmayacağımız bazı enstrumental parçalar ve albümler bizim arşivimizde en gözdelerimiz olmuşlardır. ’80 lerde hard-rock, glam ve thrash metalle kavrulduğumuz o günlerde beni en çok etkileyen enstrumental rock gitar albümlerini burada sizlerle paylaşmaya çalışacağım. Bunların üstüne yıllar ilerledikçe niceleri eklenebilir elbet. Daha önceleri “Gitar dünyasının iyi gitaristleri” adlı yazı dizimiz 4’ü bulmuştu. Bu da yeni bir başlangıç olsun diyelim.

Jason Becker – Perpetual Burn (1988) : Dinleyene kadar Steve Vai, Joe Satriani, Michael Schenker, Yngwie Malmsteen, Van Halen, George Lynch, Warren DeMartini gibi gitaristlerden başka gitarist tanımazken hayatımı allak bullak eden albüm. Hız, teknik, armoni, müthiş gitar riflerinin üstüne döşenmiş eşsiz sololar…90’lık kasetimin bir tarafı Jason Becker, bir tarafı Marty Friedman; çevir kazı yanmasın. Sağlığı yerinde olsaydı eğer, kimbilir nice güzel albümlere imza atacaktı Jason. Ama yine de çaldığı Cacophony ve David Lee Roth albümlerine de bir bakmak gerekir. Jason Becker (gitar, bass, keyboard), Atma Anur (davul)

Joe Satriani – Flying in a Blue Dream (1989) : Yaratıcı ve üstün melodi anlayışıyla donanmış bir albüm. Dinlemeye doyamadığım ve arşivimin göz bebeği. Yine kaset zamanları ve 60’lık çekme kasetimin tamamını doldurmuş durumda ve durmadan dönüyordu. Kimilerine göre “Surfing with the Alien” daha güzel ama ben bu albüme daha çok takık durumdaydım. Belki de parçaları gitarda çıkarma çabalarım da buna etkendi. Ama çoğunlukla Satriani zaten kendini hep dinlettiriyordu. Joe Satriani (gitar), Stuart Hamm (bass), Jeff Campitelli (davul)

Blues Saraceno – Never Look Back (1989) : Gitara olan ilgimi çok iyi bilen o zaman ki Bulutsuzluk Özlemi bas gitaristi, arkadaşım Demirhan Baylan’ın sayesinde dinlemeye başladığım ve hiç vaz geçemediğim gitarist Blues Saraceno. Modern rock blues çalış stiliyle parçalarındaki heyecan bana geçiyordu. Vitüöziteden öte daha çok rock blues çalmaya özendiriyordu insanı. 3 adet solo çalışması var Blues’un, daha nice prodüksiyonlara imza atmış ama ‘Never Look Back’ olağanüstü bir albüm. Blues Saraceno (gitar), Randy Coven (bass), Joe Franco (davul)

Dave Sharman – 1990 (1990) : Yine melodik yapıda, Neal Schon, Eddie Van Halen, Satriani tarzlarını aratmayan keyifle dinleyebileceğimiz bir albüm. Akmar Pasajı’nın önemli isimlerinden Metin Esen’in bana çektiği bir dünya albümden sadece biri. Yaşım 18-19, müziğe olan açlığım hat safhada; Dave Sharman nasıl güzel geldi bir bilseniz. Daha sonra böyle güzel bir albüm yapmasını yıllarca bekledim ama olmadı. ‘Gitarist programı’ sayesinde arkadaş olduğum Dave, sana selamlarımı saygılarımı iletiyorum. Dave Sharman (gitar, bass, keyboard), Neil Huxtable (davul)

Michael Lee Firkins – Firkins (1990) : Yine bir country, blues, jazz karışımlarından oluşan bir slide gitarist. Stiliyle kulaklarım kabarmış, gözlerim fal taşı gibi olmuştu. Akmar’ın o yıllardaki gözdesi Hakan Utangaç’ın dükkanı Pentagram’ın camekanında asılıydı bu plak. Hücum etmiştim tabi; bir kasete çekmişti Hakan. Dinledim, dinledim; günlerce, aylarca, yıllarca. Duygulu, lokomotif gibi çalışan parmaklarıyla büyülemişti Firkins beni. Kasetten Cd’ye geçiş döneminde ise o zamana kadar çıkardığı tüm albümleri toplamıştım, saklıdır. Michael Lee Firkins (gitar), Jeff Pilson (bass), James Kottak (davul)

Richie Kotzen – Richie Kotzen (1989) : Richie Kotzen’in henüz 19 yaşında, daha jazz-blues’a bulaşmadan yaptığı ilk albüm. Yine Metin çekmişti bana. Gitarda hıza olan merakımızdan arşivimizde yer almıştı. Hakkı abinin dediği gibi “şirret” bir albüm. Haklı da Kotzen, kendisini biran önce gitar dünyasına atması gerekliydi. Sonrasında zaten Poison, Mr. Big gibi önemli gruplarda yer aldığı gibi, bir dünya da solo albüm projesine imza atmıştı. Mike Varney prodüktörlüğünü yapmış albümün; Shred sevenler bir kulak kabartsın derim. Richie Kotzen (gitar), Stuart Hamm (bass), Steve Smith (davul)

Joey Tafolla – Out of the Sun (1987) : Heavy metal grubu Jag Panzer’in o zamanlardaki deli gitaristti; bir shredder. Shred dünyasına yeni bir soluk olmuş ve benimde arşivimde yerini almıştı. Infra-Blue (1991) ve Plastic (2001) albümleri de çok güzeldi. Bu shredder furyası 90’ların ortasına kadar devam etmişti. Ama sonunda gitaristler şunu anlayabildiler; önemli olan hızlı çalabilmek değil, kulağa hoş gelen besteler yapabilmek ve çalabilmekti. Joey Tafolla (gitar), Paul Gilbert (gitar), Tony MacAlpine (keyboard), Wally Voss (bas), Reynold Carlson (davul)

Vinnie Moore – Time Odyssey (1988) : 2. albümüyle yıkmıştı beni Vinnie Moore. Bir gitarist avcısı olan Mike Varney yeni avı ağzında evine dönüyordu. “Mind’s Eye” da epey lezzetli bir albüm olmasına rağmen; ‘Time Odyssey’ benim gözdem olmuştu. Speed, melodic, harmonic içinde ne ararsan var olan bu albümdeki “While My Guitar” coverını başka hiçbir kopyaya değişmem. Vicious Rumors ve Alice Cooper’da çalan Vinnie’nin son durağı 2004’te UFO oldu. 7 adet stüdyo albümlerinden hepsi birbirinden güzel. Vinnie Moore (gitar), Jordan Rudess (keyboard), Michael Bean (bass), Joe Franco (davul)

Stephen Ross – Midnight Drive (1991) : Enstrumental rock gitar listemde ilk 10’a girebilmiş bir gitar virtüözü daha Stephen Ross. Shreder aslında Stephen ama albüm öyle fazla hızlı değil. Gayet teknik ve yerinde sololarla bana yeni bir sayfa olmuştu aslında. O zamanlar yeni gitaristler keşfetmek çok hoşuma gidiyordu. Gerçi hala da öyle; bilinmedik gitaristleri bir yerlerden bulup çıkartmak ve her yeni albümde kendinize birşeyler katmak hele gitar da çalıyorsanız bu çok keyifliydi. Stephen Ross (gitar), Jens Johansson (keyboard), Joe Nevolo (davul)

Marty Friedman – Dragon’s Kiss (1988) : Fazla söze de gerek yok aslında; Jason Becker’ın kader arkadaşı, Cacophoy ve Megadeth’in gitar devi. Unutulmaz sololarına imza atmadan önce ilk stüdyo albümü. İnanın bana takip etttiğim kadarıyla  solo çalışmlarında hiç bu albümü kadar vurucu olamadı bence. Gerçekten büyüleyici bir albüm ve Becker’la kurduğu Cacophony’nin ilk basamakları. Kariyeri bundan sonra zaten oldukça başarılı. “Dragon’s Kiss” Pentagram dükkanının camekanından benim 90’lık kasetime. Marty Friedman (gitar, bass), Jason Becker (gitar), Dean Castronovo (davul)

Bu albümleri dinledikçe 18-19 yaşlarında Kadıköy Akmar ve Kadıköy Çarşı seferlerim aklıma geliyor hep. Özellikle Metin Esen; seni hiç unutmayacağım; sen beni bu işlere bulaştırdın hem de öyle bir bulaştım ki, çıkamıyorum artık. Tünay Akdeniz, Pentagram Hakan, Naci Kesener, Haluk Ataklı, Zihni Şahin daha nicelerine saygı ve sevgilerimle.

Jason Becker – Perpetual Burn

YouTube Preview Image

Blues Saraceno – Never Look Back

YouTube Preview Image

Michael Lee Firkins – Cactus Cruz

YouTube Preview Image

Vinnie Moore – Morning Star

YouTube Preview Image

 

Comments
  1. Seyhan Ahen

    Andy Timmons da olmalıydı bu listede:) Jason Becker hayatım boyunca en takdir ettiğim gitaristlerden biridir.Şu an bile hayatta kalma azmine hayranım.Güzel yazı olmuş, eline sağlık.

  2. Okan Meriç

    Andy Timmons’ı ben de koymak isterdim ama 80ler gitarist furyasında ne yazık ki yoktu kendileri. İlk albümü “Ear X-Tacy”i, 1994 yılında çıkarmıştı.

  3. Seyhan Ahen

    80’ler olduğuna dikkat etmemişim pardon.Direk albümleri okumaya başladım tabi isimleri görünce :)

  4. i.hakkı aktuğ

    hey gidi günler ……çok iyi bil fikir olmuş ,bu yazı dizisininde en çok okunanlarda ilk sıralara çıkacağına eminim.
    selamlar

  5. Ece Budayıcıoğlu

    adeta arşiv niteliğinde bir yazı olmuş abicim, ellerine kollarına sağlık :)

  6. Okan Meriç

    Çok teşekkür ederim arkadaşlar.

  7. Metin Tiryaki

    Ellerine sağlık Okan Baba. Abi bu arada hiç Malmsteen olmaması beni üzdü :(
    Volume 2 ‘de umarım aşağıdaki albümler de olur.

    Steve Vai – Flexable
    Satriani – Surfing with the alien
    Cacaphony – Speed metal symphony
    Malmsteen – 80’lerdeki tüm albümleri ( Rising force, Marching out, Trilogy, Odyssey)
    Tony McAlpine – Maxium security
    Steve Morse – Introduction
    Eric Johnson – Ah via musicom
    Steve Stevens – Atomic playboys

  8. Okan Meriç

    Nefis liste Metin Tiryaki, Malmsteen o zamanlardaki tüm albümleri severim zaten yazmaya bile gerek yok. Diğer tüm albümlerinin altına ben de imzamı atarım ellerine sağlık :-)