Bugün 10 Kasım 2012…

“Saat 9’u beş geçe Ata’m Dolmabahçe’de, gözlerini kapamış bütün dünya ağlamış…” diye başlardı bize ilkokulda öğretilen bu Atatürk şiiri. Çocuktuk o zamanlar, bizim için sadece bir isimdi Mustafa Kemal Atatürk. Çocuk aklı işte ne kadar anlayabilirdik ki onun ne kadar büyük bir insan olduğunu. Tanımadan, görmeden çok sevdiğimiz, büyük bir aşkla bağlandığımızdı. Sonradan gözlerimiz açıldığında, dünyaya baktığımızda fark ettik ki aslında onun gözleriyle bakmaya çalıştığımızı.

Kendi aklını kullanabilen insanlara bir fikri empoze edemezsiniz. Etseniz bile er geç o fikirden vazgeçer o insan. Kendi akıl ve mantık süzgecinden geçirip yanlış olduğunu fark eder çünkü. Zorlamadır, oturmaz bir türlü. İşte bu yüzden aradan geçen bunca yıldan sonra halen aynı hüzün ve özlemle anılır Atatürk 10 Kasım’larda. O empoze edilmiş bir fikir değil mantıklı, çağdaş ve modern görüşün ta kendisidir.

Sevdiğim bir filmde yine çok sevdiğim bir cümle vardı. “Fikirler kurşun geçirmezdir. Bir insanı öldürebilirsiniz ama bir fikri asla” İşte o ölümsüz fikir bizim için Mustafa Kemal Atatürk’tür. Ve bir 10 kasım’da daha onun fikirlerini taşıyanlar ve sevenler onu öldüğü günde ve saatte yine yeni yeniden anmak için hazır bekliyor olacaklar. Huzur içinde uyu Büyük Önderimiz.

YouTube Preview Image