Aşkolsun be çocuk

fft64_mf1539286

Eşiniz öldüğünde dul, anne babanız öldüğünde yetim ya da öksüz deniyor. Ama çocuğu ölen birini tanımlayacak kelime hala yok. İşte bu kadar acı bir evlat kaybetmek…

Henüz 19 yaşında gencecik bir fidan daha terk etti bu dünyayı. İsmi Ali İsmail Korkmaz’dı. Soy ismi gibi korkusuzca sokaklara çıktı. Kendince yanlış adaletsiz bir dünyaya isyan etmek için. Benim de söyleyeceklerim var demek için. Hani şu adına demokrasi dedikleri afili kavramın için doldurmak için. Eskişehir’de 2 Haziran’daki ‘Gezi Parkı’ eylemlerinde, polisten kaçarken bir ara sokakta kimliği belirsiz kişilerin saldırısına uğradı. Başında sopalar kırıldı.Beyin kanaması geçirdi, komaya girdi. Ameliyat sonrası yoğun bakım servisinde yaşama tutunmaya çalışan Ali daha fazla direnemedi. Doktorların tüm çabasına rağmen kurtarılamayarak dün bu üç kuruşluk dünyaya gözlerini kapadı. Ne kahpece bir ölüm, linç edilerek ölmek.

İsmi Ali’ydi. 19 yaşında bir üniversite öğrencisi. Biraz ürkekçe, ama bir o kadar da özgürce ruhu vardı. Bütün yıldızlara uzak, uzak bir yıldıza yakındı. Geleceğe dair umutları, hayalleri vardı. Hayatı daha dolu dolu yaşayamadan, sevdiklerine bir daha sarılamadan o soğuk toprağa mahkum oldu. Onu öldüren kendilerine insan diyen yüreksiz mahluklar sokaklarda ellerini kollarını sallayarak dolaşıyorlar. Eli satırlılar, eli sopalılar, eli silahlılar kendilerini hakim yerine koymuş sözde adalet dağıtıyorlar. Onu katledenler belki de hiç yakalanmadan dava kapanacak. Adalet nedir bir kez daha soruyorum. Adalet geride gözleri yaşlı bir anne bırakmak mıdır? 19 yaşında geleceğe dair umutları olana bir çocuğu toprağa diri diri gömmek midir? Bir çıkıp bana adaletin tanımını yapsın. Biz ne zaman bu kadar vahşi olduk, ne zaman bu kadar ayrıştırıldık.

Ne demiş büyük düşünür Camus; “Bir ülkeyi tanımak istiyorsanız, o ülkede insanların nasıl öldüğüne bakın…”

Ali son bir elveda diyemeden kara toprağa düştü. Dünyanın bütün Kızılderilileri yenilmiş, Spartaküs kaybetmiş, o çok sevdiğin Pink Floyd artık yaşamıyor olabilir. Ama korkma Ali, biz seni unutmayacağız. Elbet gün gelir o göç eden kuşlar geri döner. Mekanın cennet olsun be çocuk…

Boynuna o yeşil fuları sarma çocuk
Gece trenlerine binme, kaybolursun
Sokaklarda mızıka çalma çocuk
Vurulursun…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>